وفا دار تو بودم تا نفس بود    دریغا همنشینت خار وخس بود    دلم را باز گردان باز گردان    همی جان سوختن بس بود    درون سینه اهی سرد دارم    رخی پژمرده,رنگی زرد دارم    ندانم عاشقم مستم چه هستم    همی دانم دلی پر درد دارم    کسی مانند من تنها نماند    به راه زندگانی وا نماند             خدا را در قفای کاروان ها    غریبی در بیابان جا نماند    لب خشکم ببین چشم ترم را    بیا از باده پر کن ساغرم را    دلم در تنگنای این قفس مرد      رسید ان دم که بگشای پرم را


tags:
۱۳٩۱/٢/۳ | ٤:۳۱ ‎ب.ظ | ویدا... | نظرات ()